Cuma günleri yer bulmanın çok zor olduğu bu cami teravihde 3 safı ancak doldurabilmişti.Bu camide hiç rastlamadığım şey ise sivrisinekler oldu.Namaz başlayana kadar birçok yerden lokal anesteziye maruz kaldım.Ayrıca namaz öncesi türbe ziyaretleri ise oldukça yoğun geçti.

Hep alıştığımız İstanbul fotoğraflarının büyük mankenlerinden bir tanesi.Bunu hakediyor da.Önce iftarımızı kumpirle açtık ardında da güzel mabedin içine giriverdik.İlk defa gitmiş olmam yine üzdü beni.Gerçekten de gezmeyi sevmeyen bir toplumuz genel olarak.Muhteşem ve hiç bir camiye benzemeyen bir kubbe ve tavan süslemesi var.Ayrıca boğazdan esen sert rüzgarlar ile de teravihde terlemek mümkün değil.Bir tek bu ve Eyüp Sultan Camileri ben gittiğim günler tıkabasa insan doluydu.Eyüp'e şaşırmamıştım ama bu camiye oldukça şaşırdım ama bir o kadar da sevindim.

Bu cami ile ilgili bir kaç şey daha yazmalıyım.Hocanın sohbeti o kadar samimi ve güzeldi ki belki de bu kadar insanın buraya gelmesinin sebeplerinden biri de odur.Anlattığı 2 hikaye var kısaca onları da seyahatnameye eklemeliyim sanırım.

Bir gün hoca başka bir camide görev yaparken,bir yolda kaldığını söyleyen vatandaş kendisinden para ister aslında çok varlıklı olduğunu söyler ama burada cüzdanını çaldırdığını söyler ,hoca da hayır adına buna para verir adam hesap numarı ver de gidince parayı atayım der,hoca dedi ki 15 sene oldu hala hesaba para yatacak.Ardında da bazen bile bile lades oluyor insan dedi,neyse helal ettim diyerek sonlandırdı.

Bir başkası ise ,bu da yaşanmış, genç bir imam bir köye tayin olur orada da muhtarın kızına aşık olur istetir kızı ama vermezler hoca bu duruma darlanır ve bir yatsı vakti,mikrofona değerli köylüler bu ezanı sevipte kavuşamayanlara okuyorum der.Camide gülüşmeler.. Ve sonra namaz başlar..